Een stressvrije telefoon – en hoe jij die rust ook kunt regelen

by | Jul 8, 2020 | Persoonlijk | 17 comments

Een stressvrije telefoon – en hoe jij die rust ook kunt regelen

by | Jul 8, 2020 | Persoonlijk | 17 comments

Toen ruim zes jaar geleden onze zoon geboren werd, nam ik me voor om niet op mijn telefoon te kijken waar hij bij was. Ik wilde niet afgeleid worden in het contact met mijn kind en ik wilde hem niet leren dat contact op een scherm interessanter is dan echt contact. 

De eerste jaren ging dat vrij gemakkelijk. Als we samen waren, legde ik mijn telefoon boven op de boekenkast en we gingen spelen en de wereld ontdekken. Als de telefoon ging, nam ik op en als ik toch eens een berichtje moest sturen dat met ons samen te maken had, betrok ik hem bij het schrijven. 

Ik pakte nooit gedachteloos mijn telefoon waar mijn kind bij was en zo beschermde mijn babydreumespeuterkleuterzoon me tegen de onrust van een telefoonverslaving. 

Maar de laatste tijd veranderde er iets

Misschien is het erin geslopen tijdens de lock-down-periode en het home-schoolen. Ik had in die periode vanuit het niets enorm weinig tijd om te werken. Aan de ene kant genoot ik van dat onverwachte samenzijn met mijn gezin. We struinden door de weilanden op zoek naar kikkers en hommels en een ouderwets soort tijdloosheid daalde over me neer. 

Maar na een aantal weken miste ik mijn werk. Ik merkte ik dat ik steeds zocht naar acceptabele momenten om snel wat werkdingen te doen op mijn telefoon. Ik miste een deel van mijn leven en probeerde dat via die telefoon terug te vinden. 

Dat oppakken van die telefoon werd langzaam een gewoonte en een gewoonte werd langzaam een onrustige verslaving. Ik betrapte mezelf er de laatste tijd op dat ik steeds vaker die telefoon pakte. Éven tijdens het koken kijken of er nog mail is van die nieuwe klant, éven bij het jassen aandoen checken of er nog iets op LinkedIn gebeurt, éven iets opzoeken op internet.

Opeens zag ik tot mijn schrik dat ik gemiddeld twee uur per dag naar mijn telefoon staarde. Terwijl die periode van home-schoolenalweer tijden voorbij is en mijn werkzame leven weer volledig aanwezig. 

Ik voelde de onrust en de stress in mijn lijf. Als een junkie wilde ik steeds éven checken, bang om iets te missen, hopend op een beloning. 

Ik wil niet dat mijn telefoon als een navelstreng aan me vast zit

Ik schrok van die twee uur die er ongemerkt ingeslopen waren. Ik wil niet ’s avonds een uur later naar bed gaan, omdat ik nog éven iets bekijk op mijn telefoon terwijl ik eigenlijk een boek wil lezen. Ik wil niet die voortdurende afleiding in mijn hoofd terwijl ik verlang naar rust en leegte. 

Ik overwoog het kopen van een oude Nokia met een duo-sim-kaart. Ik wilde dan Nokia-dagen inplannen en smart phone-dagen. De optie klonk goed maar het stond me ook tegen om een éxtra apparaat te kopen om iets juist mínder te doen. 

Kon het niet simpeler?

Ik vroeg mezelf af waarom ik niet helemáál zonder smartphone zou willen. Wat is voor mij echt belangrijk en waardevol aan dat apparaat? 

Het antwoord was simpel: de camera, de notities, het internetbankieren, de podcasts, de muziek, en – als corona mijn reislustige kant weer wat ruimte gaat geven – de NS-app. 

Dat is het. Al het andere kan ik eigenlijk best missen, zei ik tegen mezelf. Of in elk geval heb ik daar geen telefoon voor nodig. Het zijn geen tools waar ik altijd bij wil kunnen, dus waarom gooi ik ze dan niet van mijn telefoon? 

Dus dat deed ik

Als eerste mijn twee social media-kanalen, LinkedIn en Twitter:  delete app. Dat voelde goed. 

Daarna mijn e-mail. Dat was een stuk spannender. Een ondernemer zonder Whatsapp én zonder mail op haar telefoon? Kan dat wel? 

Ik negeerde mijn twijfel. Mail is namelijk de állergrootste afleider die ik op mijn telefoon heb. Het is misschien handig dat ik altijd en overal bij mijn mail kan, maar ik wil die handigheid niet betalen met aandacht en rust. Dat zijn namelijk pas belangrijke tools. 

Als ik aan het werk ben, ben ik aan het werk. Met mijn laptop met mail. Dat moet voldoende zijn. 

Ik keek naar de overige apps op mijn telefoon

Wat was er nog over dat veel aandacht vraagt? Waar kan áltijd even in gescrold worden, waar is áltijd iets te vinden? 

Safari en Firefox staarden me aan. Internetbrowsers: de digitale konijnenholen zonder einde. Hoe vaak zoek ik niet “even” iets op en ga van daar naar het volgende en het volgende en het volgende? 

Firefox deleten was gemakkelijk, maar Safari bleek behoorlijk vast te zitten. Ik zocht het op en vond hoe je het diep, diep kunt verstoppen. Zo diep dat ik direct vergat hoe ik er ook alweer bij kan komen. 

Ik bedacht me dat ik een notitie zou kunnen maken als ik iets wil opzoeken wat echt van belang was. En dan kan ik dat later achter mijn laptop doen. Als het niet de moeite van een notitie waard is, is het ook niet de moeite van het browsen waard. 

Weg met de snoepjeswinkel

Omdat ik toch bezig was, stelde ik ook opnieuw in wat ik al eens eerder met veel plezier en rust had gedaan. Ik zette mijn telefoon op grayscale. Die tip komt van Tristan Harris, die vijf jaar lang bij Google werkte en nu onderzoekt hoe technologische vormgeving ons het beste kan beschermen tegen voortdurend afgeleid worden.

Het is een maand later

Een maand is misschien nog niet zo lang, maar ik voel me zoals toen ik ruim twee jaar geleden mijn Facebook-account verwijderde. De eerste paar dagen was er onrust en greep ik naar mijn telefoon. Maar al snel merkte ik dat er niets te zien viel. 

Ik heb mijn telefoon saai gemaakt en er staat alleen nog op wat ik echt handig en belangrijk vind. Die paar berichten per dag op Signal zijn snel gelezen en mijn banksaldo is niet zo interessant en dynamisch dat ik daar vanuit onrust naar wil kijken. 

Ik merkte de afgelopen weken dat mijn systeem weer tot rust kwam. Mijn telefoon kan nu zelfs naast me liggen, zonder dat ik de neiging heb om ‘m te pakken. Er valt niets op te zien. 

Ik kan er mee doen wat ik van waarde vind en verder niets. 

En dat is de moeite waard. Ik heb sinds tijden weer een roman in amper een week uitgelezen, ik slaap dieper en rustiger en het opgejaagde gevoel zit in diezelfde prullenbak als al die apps. 

Wil jij ook een rustige telefoon?

Zet dan in elk geval je telefoon op gray-scale en probeer dat een maand uit. Je zult merken hoeveel pijn het opeens aan je ogen doet op de momenten dat je ‘m even op kleur zet om bijvoorbeeld een foto te maken. 

En kijk daarna eens kritisch naar ál die apps op je telefoon. Welke zuigen vooral je aandacht op? Welke zijn werkelijk van waarde? Welke zijn echt nodig op je telefoon en welke zijn eigenlijk voldoende op je computer? 

Delete er eens een paar voor een maand en kijk wat er gebeurt. Ik ben benieuwd.  

P.S. nog een laatste tip: neem een horloge zodat je niet op je telefoon hoeft te kijken hoe laat het is. 

De eerste stap zetten met integere marketing en storybranding?


Ik snap heel goed dat integere marketing en merkstrategie niet altijd gemakkelijk zijn.

Daarom speciaal voor jou: vier korte video's waarin ik je bij de hand neem.

Maak kennis met Integere Storybranding, zodat je de eerste stap kunt zetten naar een helder, aantrekkelijk én eerlijk merkverhaal.

Integere marketing

Je las een blog van Sandra de Jong; marketeer, merkstrateeg en tekstschrijver. Ik help je om jezelf eerlijk en aantrekkelijk in de markt te zetten.

17 Comments

  1. Cynthia Streefkerk

    Oh, wat goed.
    Ik leg tegenwoordig mijn telefoon net buiten bereik, op stil. Dat scheelt mij al veel in hem oppakken uit automatisme.
    Ik ga eens kijken naar de grijswaarden, ben benieuwd!

    Reply
    • Sandra

      Die grijswaarden werken echt fijn. Ook in combinatie met die sneltoets van drie keer klikken en het is weer even kleur. Ik heb dat heel lang gehad, maar moest het een tijdje onderbreken omdat mijn fysieke mute-knop defect was. Toen had ik dat drie keer klikken daarvoor ingesteld ;~) Maar hij heeft een wonderbaarlijke spontane genezing gehad (die mute-knop), dus het kan weer. Een weldaad voor mijn ogen en mijn brein.

      Ik kreeg de tip twee jaar geleden van Daniël Vecht, mijn toenmalige business buddy :~) https://bendevanzangenziel.nl

      Reply
      • Cynthia Streefkerk

        Superhandig. Ik ben me aan het verdiepen in hoe digitale afleiding invloed heeft op de systemen die we nodig hebben om een lange tekst te lezen. Dat past hier mooi in.

        Reply
        • Sandra

          Oeh, interessant. Ga je daar een blog over schrijven?

          Reply
  2. Maaike van Kempen

    Wat fijn te lezen dat het werkt voor je! Inspirerend, hoe je dat hebt aangepakt.

    Vind het zelf ook erg lastig. Al heb ik niet eens een smartphone, laat staan whatsapp, het trekt enorm! De combi Nokia en iPod helpt me om iig buitenshuis de verleiding van t scrollen te kunnen weerstaan, immers, er is geen internet buitenshuis.
    Maar eenmaal binnen, ga ik LOS onder t mom van zichtbaar zijn online, contact houden met mn netwerk, marketing…

    Gelukkig is t bijna vakantie. En dan gooi ik mn iPod diep in een la en heeft ie een maandje vakantie. Net als ik!

    Reply
    • Sandra

      Hey Maaike,
      Dat is ook een mooie combi: iPod + Nokia, slim! Maar als je dan op die iPod social media en mail en browser hebt, kun je inderdaad nog steeds los. Het is uitproberen denk ik, wat het beste werkt en voor iedereen zal dat anders zijn. Mooi om elkaar met ervaringstips te inspireren :~)

      Reply
  3. Alice

    Goed om af en toe mijn telefoongebruik weer even aan banden te leggen. Mijn telefoon staat minder vaak op stil/vliegtuigstand omdat ik minder afspraken heb. Dan sluipt het er wel weer in om vaak te kijken. Naar wat eigenlijk?
    De greyscale geprobeerd te installeren, maar mijn I-phone 7 heeft geen knop Accessibility. Toch niet een heel oud ding ;-(

    Reply
  4. Alice

    Gevonden! Bij Instellingen, niet eerst naar Algemeen. Toegankelijkheid staat daar al in het lijstje.

    Reply
    • Sandra

      Super. Dan is dat misschien juist nieuwer, deze uitleg was voor een 5 of een 6 volgens mij. Ik ben benieuwd hoe het je gaat bevallen, Alice!

      Reply
  5. Kitty Kilian

    Ja. Grayscale. Goed idee. Geen telefoon is nog beter, natuurlijk.

    Reply
    • Sandra

      Ja, dat is ook interessant en waarschijnlijk heel gezond voor je hersenen. Maar dat is nog een stap te ver voor mij geloof ik. Gelukkig is het niet zwart-wit en kunnen we experimenteren met minder en bewuster.
      Die grayscale is echt interessant, als je dat standaard hebt valt pas op hoe druk en schreeuwerig zo’n scherm normaal is.

      Reply
  6. Hanneke

    Herkenbaar! Af en toe schoon ik mijn telefoon weer op. Net zoals ik dacht dat ik 1x kon Marie Kondo-en in mijn huis, blijk ik dat toch vaker te moeten doen omdat er weer van alles in sluipt. Zo doe ik het ook met mijn telefoon. Na een tijd staat er toch weer van alles op wat ik gedownload heb. Af en toe weer even terug naar nul helpt me. Dit blijft een ongoing topic voor mij, dank voor je inspiratie!

    Reply
    • Sandra

      Ha, dat is een mooie les Hanneke, dank! Dit soort dingen zijn inderdaad geen eenmalige handeling, maar iets waar je steeds weer even opnieuw bewust naar kijkt.

      Reply
  7. Ida

    Met plezier gelezen! En meteen besloten dat ik mijn werkmail weer verwijder van mijn telefoon.
    Interessant detail: ik heb die werkmail gisteren op mijn telefoon geïnstalleerd, maar ik had na een uur al spijt van die actie.

    Brr, wat is die telefoon toch bepalend. Alhoewel… Radiohead zingt:

    You do it to yourself, you do
    And that’s what really hurts

    Helemaal waar 🙂

    Reply
      • Ida

        De privé-mail er ook af? Ho ho, stap-voor-stap, hè 😉

        NRC-stuk kan ik niet lezen wegens betaalmuur. Geeft niet, het is wel bekend waarom het brein in de watten gelegd moet worden.

        Reply
        • Sandra

          ;~) Ik houd wel van in het diepe springen: mail er af, browser er af – huppetee!
          En ah ja, sorry – ik ben NRC-abonnee, dus dat vergeet ik dan.

          Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *