7 boekentips voor de zomer

by | Jul 17, 2023 | Persoonlijk | 7 comments

Sinds ik ondernemer ben neem ik voordat we als gezin op vakantie gaan, zelf alvast een week vrij. 

Een week om al wat terug te schakelen en niet zo “hop” van de ene modus in de andere te springen.   

Ik fiets met omwegen van de ene kant van de stad naar de andere, kom op plekken die ik nog niet ken en voel me alsof ik op fietsvakantie ben. Ik ga in m’n eentje op een fijn terrasje zitten en lees nog meer dan anders. Niet gehaast, maar traag – lezen moet geen afvinktaakje zijn.

Voor wie ook van lezen houdt een lijstje met boekentips voor de vakantie (en voeg vooral je eigen tips toe – ik lees ze graag):

De 3 boeken die ik als laatste uitlas

foto van 3 boeken: hoe ik de vissen ontmoette, hier komen wij vandaan en wat is ruimte waard

“Opeens trilde de veer en in het water eromheen verscheen een kring. En nog een, en nog een, alsof het signalen waren uit onmetelijke waterdiepten.”

Hoe ik de vissen ontmoette is een boek over vissen, een activiteit die ik lastig vind vanwege het dierenleed en die ik tegelijk fascinerend vind. Mensen die uren langs de waterkant staan, turend naar hun dobber, prutsend aan hun lijnen en vol liefde kijkend naar een gevangen vis.

Voor de schrijver Ota Pavel is vissen een mythische bezigheid en een daad van ultieme vrijheid. Het boek speelt zich deels tijdens de Tweede Wereldoorlog en Pavel is deels Joods.

Dit boek staat vol met beschrijvingen van de natuur, van water, van rivieren en poelen. Pavel gebruikt het vissen in oorlogstijd tegelijk, zoals Sebastiaan Kort in het NRC zo treffend zegt: “…als een morele spiegel, als een speelse manier om te laten zien hoe onvoorspelbaar goed of slecht de mensen kunnen zijn als het water ze aan de lippen staat.”

Hier komen wij vandaan van Leonieke Baerwaldt gaat ook over vissen. Maar dan over vissen in een aquarium en mensen die half vis lijken te zijn. Een boek over mensen en diermensen met moderne thema’s als drugsverslaving, fabriekswerk, buiten de maatschappij staan en mishandeling. Maar met een sprookjesachtige blik en daardoor niet alleen tragisch maar ook verfrissend.

“Mijn vingertoppen bleven even rusten bij de littekens achter je oren. ‘Vertel me het verhaal van de kieuwen nog eens?’”

(als je Leonieke Baerwaldt eerst wilt horen, in dit filmpje leest ze een kort verhaal voor – ook erg mooi)

Het derde boek dat ik de afgelopen weken uitlas gaat niet over vissen maar over de maan. Wat is ruimte waard, van Marjolijn van Heemstra, een schrijfster van wie ik al eerder mooie dingen las.

Een schokkend boek omdat het laat zien hoe het nieuwe goud lokt in de ruimte en hoe ons oude koloniale denken en handelen gewoon doorgaat in de ruimte. Miljardairs lanceren de ene raket na de andere, er zijn plannen voor mijnbouw op asteroïden en voor een tankstation op de maan voor wie op doorreis is naar Mars. Maar ten koste van wat?

Tijdens het lezen dacht ik aan hoe ik als zestienjarige met mijn beste vriendin midden in de nacht vanuit de stad terug naar huis fietsten over het Groninger Hoogeland. Hoe we niet bang waren, hoogstens voor loslopende boerderijhonden. En hoe we zelfs daar niet bang voor waren als het volle maan was. Twee pratende en fietsende silhouetten slingerend tussen donkere, verstilde weilanden en akkers.

Nog steeds geeft de maan me troost en een gevoel van verbinding. Het is, zoals Marjolijn van Heemstra schrijft, het weinige dat íedereen op de aarde ziet.

“Want de maan bepaalt wanneer palingen migreren, welke nachten de oehoe zijn veren oppoetst om in haar koude licht soortgenoten te verleiden. Ze beïnvloedt de routes van mestkevers en de ontwikkeling van wortelstelsels, die het snelst groeien tijden een dalende maan.”

De 4 boeken waar ik nu in lees

Vier boeken die ik nu lees - zoals in de tekst omschreven

Zoals ik niet de hele dag door trek heb in brood met pindakaas, zo lees ik ook nooit maar één boek. Verschillende stemmingen en momenten vragen om een ander boek. Ook nu lees ik afwisselend en door elkaar.

Joke van Leeuwen is al eeuwen een van mijn favoriete schrijfsters. Haar poëzie, haar kinderboeken, haar tekeningen haar romans – ik heb van alles van haar gelezen en bewonder hoe ze licht kan schrijven over zware onderwerpen. 

Ik ben nu net begonnen in Dát bedoel ik zei de zalm, en zal het kleine boekje morgen wel uit hebben al lees ik het graag traag om er langer mee te doen. Het is een boekje met doorgeefverhalen van ontmoetingen. De wind ontmoet een pluisje, een pluisje ontmoet een beker, een beker ontmoet een zalm. Ze praten over groot of klein zijn, over je belangrijk voelen of niet en over andere dingen die allemaal te maken hebben met waarde en waardering. Een klein filosofisch boekje dat officieel voor kinderen is, maar ja. 

“Op een dag trok de westenwind een pluisje van een dure trui en speelde ermee. Het pluisje was van wol die niet kriebelde, mooie wol van geduldige schapen, geduldige schapen uit een groot land, een groot land in een ver werelddeel, een ver werelddeel op de blauwe aardbol, de blauwe aardbol in het gigantische melkwegstelsel, het gigantische melkwegstelsel in het oneindige heelal. Zo’n pluisje dus.”

Het tweede boek dat ik op dit moment lees is een non-fictie boek. In die categorie lees ik naar verhouding minder, maar Het koopinfuus van Chantal Schinkels is een hele waardevolle uitzondering. 

Het is een zorgvuldig geschreven boek over online misleiding in de e-commerce. Op de achterflap staat bijvoorbeeld al dat 97% van de meest gebruikte webshops een vorm van misleiding bevat. 

Chantal Schinkels onderzoekt in Het koopinfuus welke ethische grenzen er over gegaan worden, laat met concrete voorbeelden zien hoe dat gebeurt en geeft in het boek een aanzet tot een nieuwe, ethische werkwijze voor de e-commerce sector. Ik heb het nog niet uit, maar vind het nu al een  belangrijk boek voor consumenten en voor ondernemers. 

“De e-commercesector heeft mij enorm veel gebracht en ik hoop dat ik nog heel veel jaren aan die twaalf jaar vast kan knopen. Maar niet meer op deze manier. Niet door consumenten aan een onzichtbaar koopinfuus te hangen, terwijl we weten dat dat leidt tot overconsumptie, financiële problemen en verslavingen. Niet door optimaliseren tot een kunst te verheffen en data te sprokkelen als een verstokte postzegelverzamelaar.”

Als derde. Er zijn zoveel schrijvers die ik van naam ken en waar ik nog niets van gelezen heb terwijl ik dat zo graag wil. Manon Uphoff was tot een paar maanden geleden zo’n schrijver, totdat ik eindelijk Vallen is als vliegen las. Nu ben ik begonnen in Gemis. In een uitgave waar ik met extra plezier naar kijk omdat het omslag van deze versie is ontworpen door bevriende ontwerper Suseela Gorter (bekend van de duurzame Tiny Trees kerstbomen).

Gemis is een verhaal over en meisje dat haar leven opvat als een gevaarlijk experiment. Een boek vol tegenstellingen. Ik ben nog maar op een kwart ongeveer, dus misschien gaat het verhaal nog tegenvallen (wie weet, ook dat is niet erg op z’n tijd) maar de eerste twee regels vind ik al het citeren waard: 

“We waren nog met ons zessen. We hadden twaalf ogen, zes monden en zestig vingers om dingen naar ons toe te trekken of van ons af te stoten.” 

En dan tot slot, het laatste boek om hier vandaag over te schrijven. Zelf doen, van Niña Wijers. Een bundel met 87 korte onderzoekende essays over het leven. In frisse en scherpe verhalen zoekt Niña Wijers al lezend en schrijvend (hoe herkenbaar) een route door het leven. “Ze voedt een hond op, leert levenslessen van haar rij-instructeur, verlangt naar de eenvoud van een IKEA-handleiding, discussieert over het verschil tussen mensen met een dikke en een dunne huid, zoekt een woord voor de binnenkant van ellebogen en piekert over vals en oprecht sentiment.” 

Scherp, onderzoekend en met fijne vleugjes zelfspot.

En verder: 

En gelukkig zijn er nog zoveel meer boeken te lezen. Sommige mensen vinden stapels ongelezen boeken lastig – hebben het gevoel dat ze falen omdat ze die boeken nog niet uit hebben. Voor mij voelt het juist steeds meer als rijkdom.

En ik heb overal boeken liggen. In bed liggen er altijd zeker twee, aan de keukentafel ligt er minstens een en in de buurt van de bank. En als ik de deur uitga en weet dat ik waarschijnlijk ergens kan wachten, stop ik altijd een boek in m’n tas. Of een kleintje in m’n jaszak. Mini-werelden om in weg te duiken.

Ik zou nog veel meer boekentips kunnen geven. Bijvoorbeeld vier boeken die ik in mijn leven las en die heel sterk zijn blijven hangen. Of mijn favoriete schrijfboeken, stripboeken, marketingboeken, toneelteksten of kinderboeken. Wil je een tip in een van deze genres – laat het me weten in een berichtje hieronder. Ook als je zelf een goede leestip hebt!

Stapel boeken op een tafel in de tuin
Sandra de Jong

Sandra de Jong

Je las een blog van Sandra de Jong; merkstrateeg, schrijfdocent en marketingcoach

Aan de slag met jouw marketing, positionering of schrijven?

7 Comments

  1. Barbara Wesselingh

    Wat een heerlijke blog! Vijf boeken op m’n wensenlijst.

    ‘Hier komen wij vandaan’, diermensen! ‘Wat is ruimte waard’, mooi citaat, ‘de maan, het weinige dat iedereen op aarde ziet’. ‘Het Koopinfuus’, als we dat nou allemaal lezen (en naar handelen), hoeven we niet naar de maan en verder? ‘Zelf doen’ ga ik zeker lezen.

    Nou ja, en zo verder.

    Schrijf je over je andere boekentips nog een blog?

    (Tip van mij, ‘Diana, Herself: an Allegory of Awakening’ van Martha Beck, samengevat over alles wat je noemt in je blog! Mensen, diermensen, consumeren, een experiment én het is een soort sprookje.)

    Reply
    • Sandra de Jong

      En wat een heerlijk enthousiaste reactie, dank! :~)

      “Zelf doen” heeft heftige kanten, maar door de stijl kon ik ze goed hebben. En heel leuk: ik ga in de herfst een paar schrijflessen krijgen van Leonieke Baerwaldt vanuit een schrijflab over klank en tijd waar ik aan mee mag doen (verheug me).

      Dank voor de tip van Martha Beck! Kende ik nog niet, maar je omschrijving klinkt goed. Helaas niet in de bieb hier, maar ik ga kijken in de winkel.

      Over die andere boekentips ga ik vast nog eens een blog schrijven. M’n vier favoriete schrijfboeken staat bijvoorbeeld al een tijdje op m’n schrijflijstje :~)

      Reply
      • Barbara Wesselingh

        Oe, dat klinkt fijn, de schrijflessen bij Leonieke Bearwaldt. Veel plezier en eerst: heel fijne vakantie. Je favo schrijfboeken zien we daarna wel verschijnen 🙂

        Reply
  2. Cynthia

    Ik lees me momenteel een weg door enorme bergen met kinderboeken, want ik ga het beheer van de schoolbibliotheek samen met een docent op me nemen.
    De leukste van de afgelopen weken:

    Vonk: Een weesjongen in een slecht weeshuis annex luciferfabriek weet te ontsnappen en komt in een magische boswereld terecht. Meer verklap ik niet, maar het wordt ook nog even spannend.

    Feo en de wolven: Een kinderboek met een tempo wat ik maar zelden in kinderboeken tegenkom. Een meisje in Rusland verwildert tamme wolven samen met haar moeder, maar wordt daarbij doelwit van een gemene generaal die in dienst van de Tsaar werkt.

    Het geheim van de Malamander: een heerlijk en spannend verhaal over een zeemonster, een weesjongen en een meisje dat haar ouders kwijt is.

    Young Adult:

    Duizend en ik. Ik vermoed dat dit een boek in jouw stijl is. Dystopisch verhaal over een meisje dat ontdekt dat ze niet is zoals alle anderen om haar heen.

    Volwassen:
    ik ben momenteel 3/4 door ‘Leonard and Hungry Paul’ heen, en vermaak me er erg mee. Traag tempo, maar geen moment saai. Een verhaal over twee vrienden en hun eigen aardigheden.

    Apples never Fall van Liane Moriarty. Ik hou erg van deze schrijfster, en tot nu toe veelbelovend, maar nog niet ver genoeg om een goed oordeel te kunnen geven.

    Reply
    • Sandra de Jong

      O, wat een geweldige tips met beschrijving Cynthia, dankjewel! Ik moet zeggen dat ik bij elke omschrijving sta te springen van enthousiasme, dus ik ga vast even zoeken in de catalogus van de bieb en kijken of ik voor de vakantie nog wat kan reserveren. Joepie :~)

      Reply
  3. Marielle

    Dank je wel, Sandra.

    Mijn laatst, recent gelezen boek is “De onbedoelden” van Cobi van Baars:

    “Het katholieke Limburg, de jaren zestig. Een tijd waarin adoptie nog in de kinderschoenen staat en de moederkerk de lakens uitdeelt. De tweeling Aaf en Annemarieke wordt onbedoeld geboren en tegen de zin van hun moeder ter adoptie afgestaan. De meisjes groeien op in twee verschillende gezinnen, onwetend van elkaar. Pas op de drempel naar volwassenheid wordt dit geheim ontmanteld en begint hun zoektocht. Eerst naar elkaar, dan naar het gemiste verleden.
    De onbedoelden is een indringend verhaal over beloftes, missers en hiaten, over de weerbarstigheid van de waarheid en haar eigen instrument: het toeval.”
    https://www.cobivanbaars.nl/de-onbedoelden/

    Lastig boek als je er lang over wilt doen ^_^, heerlijk boek als je non-stop in het verhaal wilt blijven.

    Reply
    • Sandra de Jong

      Dank voor de tip Marielle! Dat klinkt inderdaad als een boek om in te verdwijnen.

      Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *